Hand in Poot - de ervaring van een moeder

(Bij deze tekst heb ik gebruik gemaakt van een foto uit 2010 van mezelf en mijn lieve zonen.)


Onderstaand deel ik graag de ervaring van een moeder die haar kinderen bij Hand in Poot liet coachen. 

Een moeder vertelt:

Voor mijn zoon met autisme schaften we 1,5 jaar geleden een pup aan. In eerste instantie was er het idee van een hulphond, maar dit bleek gaandeweg gelukkig niet nodig. Wel wilden wij dat de hond een maatje zou worden voor onze zoon en een meerwaarde zou hebben in zijn groei.

 

Bij de gemeente bespraken we de leerdoelen en kregen een traject vergoed bij Hand in Poot.

 

Mijn zoon heeft hier heel veel van geleerd. De oefeningen die Miranda hem met de hond liet doen spiegelde ze later aan zijn angsten en frustraties. Hierdoor ging hij via de hond inzien dat hij zelf de veranderingen door kon zetten. Hij durfde zelden alleen ergens heen en zat in het laatste jaar van het SBO. Nu zit hij op een reguliere middelbare school en fietst zelfstandig bijna 20 km per dag.

 

Na dit traject heeft ook mijn jongste zoon (9) een traject bij Miranda gevolgd. Hij was al jaren extreem bang voor sirenes en snel gefrustreerd.

 

Bij Miranda leerde hij dat de hond ook dingen spannend vond en aanging in ruil voor een koekje. Miranda ging de sirene koppelen aan een snoepje. We kochten speciale sirenesnoepjes die we altijd bij ons hadden.

 

Hij heeft nu het leven wat een 9-jarige hoort te hebben. Kan alleen naar buiten, op de fiets naar vriendjes en naar de voetbaltraining zonder dat hij bang is. Als ouder heb ik nu het vertrouwen dat hij niet langer zo in paniek zal raken, dat hij een gevaar in het verkeer is.

Pasgeleden zei hij: 'Er is bijna nooit meer een sirene’. Ze zijn er wel, maar hij hoort ze niet meer. Ook kunnen we doorrijden in files, langs aanrijdingen en weer naar plaatsen als voetbalstadia, waar hulpverleners aanwezig zijn en AED-apparaten hangen.

 

Ook zat er veel frustratie en onbegrip tussen mijn zoons. Miranda heeft hen samen een aantal keer gecoached.

 

Ze heeft de jongens laten zien dat de hond op hen vertrouwd en hen laten ervaren hoe ze op elkaar kunnen vertrouwen. Afspraken met ze gemaakt waardoor de sfeer in huis een stuk aangenamer werd.

 

Tot slot heeft de hond ook veel geleerd. Als nu een van de jongens heel bang, boos of verdrietig is dan zal de hond altijd bij (of op schoot) bij hen gaan liggen tot ze weer rustig zijn.

 

Ik ben heel blij dat we dit traject gedaan hebben, in de eerste plaats voor mijn kinderen, maar ook bij mezelf heeft het veel rust gegeven.

Een moeder.

................................................................................................................................................


Mijn eigen actieve taak als moeder lijkt er een beetje op te zitten, met twee zonen van 23 en 26 jaar oud. Maar ik weet nog maar al te goed, welke zorgen er door mijn hoofd gingen tijdens hun opvoeding. Het is raar. Wanneer je zelf die fase hebt doorlopen met je kinderen, lijk je het voor een ander met meer helderheid te zien. Eigen ervaringen en studies spelen daarin vanzelfsprekend een grote rol.

Tegenwoordig mag ik als kindercoach bij Hand in Poot, de kinderen van andere ouders helpen. Dat doe ik met veel passie en plezier.

Denkt u dat Hand in Poot ook een positieve rol kan spelen in het leven van uw kind? Neemt u dan gerust, geheel vrijblijvend contact met mij op.


06-45741490
www.handinpoot.nl
Miranda van der Heijden